7TIJDSCHRIFT VOOR DE VOLKSHUISVESTING NUMMER 4 AUGUSTUS 2011INTERVIEWBevlogen mensen zijn er nog volop te vinden in de volkshuisvesting en de ruimtelijke ordening. Alleen zijnhet geen wereldhervormers meer, stelt Maya Savelkoul, stedenbouwkundige en adviseurgebiedsontwikkeling van Twynstra Gudde. "Mijn idealisme bevindt zich veel meer op projectniveau."DOOR ERIC HARMS"Mijn passie is eenbetere wereld,beginnend bij deruimtelijke orde-ning", luidt de ope-ningszin van de persoonlijke pagina vanSavelkoul op de website van haar werkgever."Ik heb dus absoluut idealen", bevestigt zij. Endie idealen spelen voor haar ook een grotere roldan geld. "Hoewel geld natuurlijk ook belang-rijk is. Zonder geld krijg je namelijk niets voorelkaar in de volkshuisvesting en ruimtelijkeordening. De laatste tien jaar heeft het geldechter een veel te grote rol gespeeld. Huizenbouwen en gebiedsontwikkeling zijn teveelgezien als mogelijkheden om geld te verdie-nen, door projectontwikkelaars, maar ook doorgemeenten en woningcorporaties. Daar moetverandering in komen."Het ideaal om mensen prettig en goed te latenwonen mag van Savelkoul wel weer vooropstaan. "Dat zou eigenlijk de basis moeten zijnonder het bestaan van iedereen die werkzaamis in de volkshuisvesting. En dan heb ik hetover drie componenten: techniek, kwaliteit enbetaalbaarheid. De techniek is in Nederlandop orde: onze huizen storten niet in. Met namedie andere twee aspecten vragen om aandacht.Want lang niet iedere woning is betaalbaar. Enmet betrekking tot de woningkwaliteit kun jeje afvragen of iedere woningzoekende wel zogelukkig is met het concept van een doorzon-woning met een tuintje."DIVERSITEITKwaliteit, maar ook betaalbaarheid, zit hemdus vooral in diversiteit, vervolgt Savelkoul."Iedereen wil wat anders. En dat kan ook. Wantwe hoeven niet meer die grote productieaantal-len te halen van na de Tweede Wereldoorlog.Er zijn geen grote woningtekorten meer inNederland. En juist daarom kun je met dat watje nog wel bouwt veel beter inspelen op wat demensen willen."Veel gesprekken met vakgenoten gaan overde inhoud van het vakgebied . "In de discus-sie gaat het vrijwel altijd over de inhoud. Hoekunnen we ons vak het beste vorm en inhoudgeven? Want het is duidelijk dat het vak in deloop der tijd ingrijpend is veranderd. Vroegerwas Nederland gidsland in de volkshuisvestingen de ruimtelijke ordening. Dat is nu niet meerzo. Het vak is erg fragmentarisch geworden endat maakt het lastiger om dingen voor elkaarte krijgen. In de tweede helft van de twintigsteeeuw werd volstaan met het uit de grond stam-pen van rijen woningen. Maar die tijd is nietmeer. Nu draait het veel meer om de vraag hoeje in een bestaande situatie de kwaliteit kuntoptimaliseren. Het is veel meer een kwestiegeworden van per individuele opgave bekijkenwat er nodig is en hoe je hierbij je deskundig-heid inzet. Bij ieder project het hoogste niveauhalen, geldt als mijn ideaal."VERANDERINGVan een generatieconflict is geen sprake,benadrukt Savelkoul. "De discussie staat veelmeer in het teken van de veranderingen inruimtelijk beleid en het volkshuisvestingsbe-leid. De belangrijkheid van beide thema's isafgenomen, het ministerie van VROM is nietmeer. Goede ruimtelijke ordening en goedwonen blijven basisbehoeften, maar het belangvan beide beleidsterreinen neemt af omdat wedat in Nederland goed voor elkaar hebben. Hetverschil tussen generaties zie ik in de discussiesniet terug. Wel de verandering in ons vakge-bied."Die veranderingen in het vakgebied komenoverigens deels ook voort uit de verschui-ving van een sociaal naar een meer liberaalgedachtegoed. Savelkoul: "Vroeger werd onsvakgebied gedomineerd door de PvdA. Mijngeneratie vakgenoten stemmen veel meerGroenLinks, D66 of VVD. Daardoor zijn anderedan de klassieke sociale idealen de boventoongaan voeren. En dat zie je in de hele maatschap-pij gebeuren. Het loslaten van het socialegedachtegoed heeft veel grotere gevolgen voorde samenleving en het vakgebied dan het ver-meende generatieconflict."IDEALENLAATSTE TIEN JAAR SPEELDE GELDVEEL TE GROTE ROLMayaSavelkoul